Slamenietdood!

Slamenietdood! is een weblog over insecten. En over vogels, reptielen, amfibieën, zoogdieren, weekdieren, vissen, planten, mossen, paddenstoelen en … nou ja, eigenlijk over alles wat er groeit, bloeit, kruipt, vliegt, loopt en zwemt in de natuur.

Toen we in 2006 begonnen, ging deze weblog exclusief over insecten. Kleine beestjes, die de meeste mensen maar eng of irritant vinden. Vaak worden ze zonder omhaal doodgemept. En dat is zonde, want insecten zijn vaak wonderlijk mooi en hun levenswijze is erg boeiend. Er zijn er eigenlijk maar weinig die steken of ander voor mensen irritant gedrag vertonen. (Kijk ze maar eens goed in de ogen, deze kleine beestjes - wedden dat je straks de vliegenmepper in de vuilnisbak kiepert?)

Sinds 1 januari 2008 hebben we onze blik verruimd en zetten we allerlei levensvormen in het zonnetje. Nog steeds in de hoop dat je, na kennisgemaakt te hebben met de beestjes en plantjes op deze blog, ze gaat waarderen en zelf ook eens goed gaat rondkijken in je tuin of op je balkon.

In de linkerkolom vind je NatuurLinks naar andere interessante websites en naar akties die wij ondersteunen. Wij wensen je veel plezier toe op het vernieuwde Slamenietdood!

Na tien jaar weer een nieuwe vogelsoort

In een gracht op een landgoed bij Almelo is een vreemde eend neergestreken. Het is een Siberische taling Anas formosa, een mannetje, en het is een prachtig diertje. De Siberische taling is in recente tijden nog maar enkele malen in ons land gezien. Voor mij persoonlijk was hij de eerste compleet nieuwe soort sinds 2000, toen ik stopte met het maken van vogelreizen. Omdat -ie ook voor mij als OV-vogelaar goed te bereiken is, toog ik vanmorgen in alle vroegte al naar Almelo.

Gelukkig! Hij zat er nog, en ondanks het druilerige weer liet hij zich nog redelijk fotograferen. Bijzondere eenden zijn altijd verdacht, omdat er veel uit waterwildcollecties ontsnapte exemplaren rondzwerven. Maar deze vogel is ongeringd en schuw en vertoont geen beschadigingen aan z'n verenkleed die zouden kunnen wijzen op een herkomst uit gevangenschap. Hoewel dat natuurlijk ook niet alles zegt.

Maar waar -ie ook vandaan komt, een mooi beestje is het!

O wat duurt die winter lang

... en er is nog geen insect te bekennen. Daarom zetten we een van de mooiste vlinders van 2009 nog maar eens in het zonnetje: de Grote parelmoervlinder Argynnis aglaja.

Op zoek naar Helderse zeldzaamheden

Vandaag was ik een dagje in en rond Den Helder om de daar aanwezige bijzondere vogels op te zoeken. Zoals deze: de Kleine burgemeester Larus glaucoides, een zeldzame, arctische meeuwensoort die nu al voor de tweede achtereenvolgende winter in en rond het Churchillpark huist.

Eigenlijk heeft de burgemeester maar een lui leventje. Hij zit wat op een schoorsteen van de omringende huizen en wacht tot er iemand komt om de vogels te voeren. En dat gebeurt zeer regelmatig in het Churchillpark. Dan komt de Kleine burgemeester aangevlogen en doet zich te goed aan brood.

De burgemeester valt erg op tussen de vele andere meeuwen door zijn witte handpennen, zeg maar het uiteinde van z'n vleugels. De andere grote meeuwen hebben daar een zwart-witte tekening.

 

Schuw is de Kleine burgemeester allerminst, zeker niet als je 'm voert, en dus konden we 'm mooi op de foto zetten.

Niet ver van het Churchillpark, aan zee, huist een andere bijzonderheid: de Kuifaalscholver Phalacrocorax aristotelis (de linkse aalscholver op bovenstaande foto). De Kuifaalscholver is van z'n nauwe verwant de Aalscholver te onderscheiden doordat hij kleiner en slanker is, met een veel dunnere snavel. In het broedkleed heeft hij een kuifje. Ook duikt de Kuifaalscholver op een andere manier, met een dolfijnachtig sprongetje.

De lente kruipt tegen het raam

Gisteren was het even zo lekker in huis, met de verwarming nog aan en het zonnetje dat ook al door de ruiten scheen, dat het even lente werd. Twee Veelkleurig Aziatische lieveheersbeestjes Harmonia axyridis kwamen uit hun winterschuilplaats en kropen over het raam. Maar lang duurde dat niet. Toen het weer afkoelde waren ze even snel weer verdwenen...

Stop de trekvogelmoord op Malta

Vandaag vragen wij even je aandacht voor de massamoord op trekvogels, die nog ieder najaar plaatsvindt op Malta. Malta, een land dat sinds 2004 lid is van de EU en zich dus theoretisch zou moeten conformeren aan Europese regelgeving, waarin onder meer de bescherming van vogels is vastgelegd. Malta kiest er echter voor de wetten hieromtrent aan zijn laars te lappen en de EU kiest er blijkbaar voor om een oogje dicht te knijpen, zoals wel vaker als het om natuurwaarden gaat. Wie vanmorgen heeft geluisterd naar Vroege Vogels heeft kunnen horen hoe op Malta alles wat vliegt uit de lucht wordt geknald of in netten wordt gevangen en er is geen Europese haan die ernaar kraait.

In de linkerkolom vindt u de link naar een petitie die is opgesteld door Birdlife Malta, de organisatie op Malta die de vogels probeert te beschermen. Teken alsjeblieft de petitie als je ook vindt dat deze massamoord moet ophouden. We zijn hier in Europa geen barbaren, toch?

Alvast bedankt namens onze trekvogels!

Een middagje vogelen in de Brabantse Biesbosch

Vandaag waren Cilja en ik een middagje vogelen in de Brabantse Biesbosch, een prachtig gebied waar we eigenlijk veel te weinig komen. Het werd een heerlijke middag. Dit Torenvalkje Falco tinnunculus hield de wacht op een bordje en wilde van geen wijken weten.

Opvallend waren de grote aantallen Grote Zilverreigers Ardea alba, we telden er minstens zeventien. Ook één Kleine Zilverreiger liet zich zien.

Ook erg leuk vonden we de Toendrarietganzen Anser serrirostris die we tussen de honderden Grauwe ganzen vonden. Deze ganzen met hun oranjezwarte snavels en oranje poten en donkere koppen zie je niet zo vaak in onze streek. Verdere leuke soorten waren Vuurgoudhaan, Blauwe Kiekendief, Waterpieper en een winterse Witgat.

Prachtige dwaalgast

Misschien heb je het al gezien op tv of gelezen in de krant, want hij was landelijk nieuws: de Baltimoretroepiaal Icterus galbula die zich in achtertuintjes in het Noordhollandse Oudorp te goed doet aan allerlei lekkers dat mensen voor vogels neerleggen. Deze vogel komt uit Noord-Amerika en is mogelijk per schip in ons land verzeild geraakt. Het gebeurt wel vaker dat Noordamerikaanse trekvogels uit de koers raken en in Ierland, Engeland of (heel soms) Nederland terechtkomen. Voor deze prachtige Baltimoretroepiaal is het de tweede keer pas dat hij ons land aandoet en hij brengt dan ook massa's vogelaars op de been. Ook ik kon deze beauty niet links laten liggen en vanmorgen heb ik 'm dan ook gezien en een paar fotootjes van 'm kunnen maken. Er zijn véél mooiere dan de mijne te vinden op internet, maar ik ben blij dat ik 'm met m'n simpele cameraatje toch nog aardig heb weten te platen.

De allermooiste zwanen

Vandaag tijdens ons traditionele nieuwjaarsrondje-door-de-streek kwamen Cilja en ik onder meer deze twee Kleine zwanen Cygnus bewickii tegen. Nu zijn zwanen allemaal ontzettend mooie en sierlijke vogels, maar de Kleine zwaan vind ik de allermooiste. Hij is fraai van proporties, nog witter dan de Knobbelzwaan en heeft zwarte voetjes en een zwart-gele snavel.

Op wereldschaal is de Kleine zwaan een bedreigde soort, waarvan het overgrote deel in Nederland overwintert. Zoals je ziet draagt een van de zwanen een zwart met gele halsband. Dat is geen fraai gezicht, maar het wordt gedaan om de bewegingen van de Kleine zwanen te kunnen volgen, zodat ze beter beschermd kunnen worden.

Sneeuwreigers

Dit begint een redelijk normaal gezicht te worden in ons land: een Grote zilverreiger Ardea alba in de sneeuw. Vandaag vond ik er drie tijdens een fietstochtje-met-camera, en deze bleef gelukkig eens zitten.

Een gezond en gelukkig 2010!

Slamenietdood wenst al z'n lezers een gezond, gelukkig, fleurig en natuurlijk 2010 toe!

Winter, tja

De winter heeft ook best z'n leuke kanten hoor, maar geef mij toch maar het voorjaar en de zomer, als het Klein geaderd witje Pieris napi, mijn favoriete 'gewone' vlinder, weer vliegt.

Vergeet niet de vogels te voeren

Het is winter en hoewel het hier momenteel een beetje dooit, ligt er nog overal veel sneeuw. Nu hebben de vogels je hulp hard nodig, dus vergeet ze niet te voeren. Bij ons op het dakterras komen onder meer Kool- en Pimpelmees, Heggenmus, Roodborst, Huismus, Vink, Merel, Kauw, Ekster, Turkse Tortel en Kokmeeuw met grote regelmaat een hapje halen. Voor de grote vogels heb ik een voerplaats op een open plek gemaakt, en voor de kleintjes onder de picknickbank (want daar durven de grote vogels niet te komen).

Hierboven zie je een van onze Kauwen Corvus monedula, daaronder ons mannetje Merel Turdus merula, dat zowat de hele dag onder de bank doorbrengt en zich ontpopt als een fanatieke zaadeter, en hieronder het Heggenmusje Prunella modularis, dat soms onopvallend over ons dakterras scharrelt.

Het sneeuwt!

En hoe!

Wegdromen

Wat doe je als vlinderliefhebber als het december is en sneeuwt? Wegdromen bij de foto's van het prachtige vlinderjaar 2009 bijvoorbeeld. Hier het Boomblauwtje Celastrina argiolus.

Het gouden zaad van Violen

Wij hebben altijd veel Tuinviolen Viola 'hortensis' op ons dakterras. Niet verwonderlijk, want Viooltjes zijn altijd fleurig en bloeien tot in de winter. Maar ook verspreiden ze zichzelf via hun prachtige, goudkleurige zaadjes naar andere bloempotten, zodat we her en der ineens Viooltjes tegenkomen die zijn ingetrokken bij andere planten!

Droppie

Vandaag zat een van onze favoriete vogels weer eens op z'n plekkie: de Steenuil Athene noctua. En dat is altijd weer genieten.

Groot koolwitje

Het Groot koolwitje Pieris brassicae is van de drie 'gewone' witjes in ons land de minst algemene, maar 2009 was een goed jaar voor 'm. Ik heb er tenminste heel wat gezien, veel meer dan andere jaren, en prettige bijkomstigheid was, dat hij zich af en toe liet fotograferen.

Het Groot koolwitje is vooral van de andere witjes te onderscheiden door de grotere hoeveelheid zwart aan z'n vleugelpunten. Dat zwart loopt helemaal door tot halverwege de achterrand en ook aan de voorrand loopt het een flink stuk door. Maar met een geoefend vlinderoog kun je ze soms ook al aan de grootte en de iets tragere vleugelslag herkennen.

Rode smalbok

Dit is de Rode Smalbok Corymbia rubra, die behoort tot de boktorren, welke allemaal van die enorm lange voelsprieten hebben. Hij kan in een groot deel van het land van juni tot en met augustus worden gevonden, vooral in bosachtige omgevingen.

Verlate herfstplaatjes

Zeker na de afgelopen dagen met al die wind zijn de laatste bladeren nu wel zo'n beetje van de bomen gewaaid.

Deze foto's dateren dan ook van ruim een maand geleden, toen het Lingebos - hier vlakbij - in z'n fleurigste herfsttooi was te bewonderen.

Groot dikkopje

Gezellig: twee Groot dikkopjes Ochlodes faunus aan de lunch op de bloem van een distel.

Nog gezelliger: komt er ook nog een vliegje langs om mee te eten.

Deze houdt het bij een gebakken eitje.

De vele gezichten van Peen

Als hij bloeit is Peen Daucus carota eigenlijk maar een beetje saaie witte schermbloemige waarvan er zoveel gelijkende soorten zijn. Peen is op z'n mooist als hij is uitgebloeid! De bloem neemt dan allerlei vormen aan en is zeer fotogeniek.

Geen uitbundige kleurenpracht, maar schoonheid voor de fijnproever.

Het is een zéér fotogenieke plant.

Laag pitje

Beste lezers,

Wegens diverse omstandigheden schakelt Slamenietdood de komende tijd over op een lagere frequentie. Iedere dag een nieuw item is op dit moment even niet vol te houden. Wel zal er nog regelmatig een nieuw bericht op Slamenietdood verschijnen. Op een moment dat het weer beter uitkomt, schakelen we weer een tandje bij.

Runner up

Het Bont zandoogje Pararge aegeria heeft zich in enkele jaren tijd enorm uitgebreid in ons land. Het is één van die vlinders waarmee het enorm goed gaat, dit overigens in tegenstelling tot heel veel andere soorten. Zo is het bijvoorbeeld nog maar een jaar of zes geleden, dat ik voor het eerst een Bont zandoogje in de Amsterdamse Waterleidingduinen zag, en nu zitten ze overal langs de binnenduinrand.

Ook geïsoleerd liggende bossen hebben ze gekoloniseerd, zoals het Lingebos, vlak bij mijn woonplaats. Overigens zijn deze foto´s gemaakt nabij Doetinchem. Let bij de onderste op het fleurige rupsje dat onder z´n linkervleugel vandaan kruipt. Tot op heden heb ik nog niet kunnen achterhalen om welk rupsje het gaat, dus wie het weet...

Uitgebloeid

De Bleke klaproos Papaver dubium.

Diamantborsteltje

Heel recent is er een overzicht verschenen van Nederlandse namen voor micro-nachtvlinders. Veel van deze diertjes hadden tot nu toe alleen een wetenschappelijke naam. Zo heette het diertje hierboven tot voor kort Acleris cristana, maar kunnen we hem nu gelukkig Diamantborsteltje noemen!